Eerste truffels van Nederlandse bodem; Felix Wilbrink van de Telegraaf snuffelt in de gaard

Op zaterdagmorgen 18 januari 2020 hebben de truffelhonden Fredo en Cora de eerste vier truffels in de truffelgaard opgegraven! 2019 was al een geweldig mooi jaar (waarover later meer in deze brief) en vol vertrouwen was ik het nieuwe jaar begonnen. Volgens de planning zou het tijd worden dat de eerste truffels te voorschijn zouden komen. De sidderende hitte van de zomer van 2018 leek al weer lang geleden. De zomer van 2019 kende ook extreem warme dagen en zeer droge perioden. Maar net op tijd kwam er toch elke keer weer een buitje. Het najaar was regenachtig. En dat lijkt belangrijk voor mijn truffel. Flink warm in de zomer en regen in najaar en winter. Alles leek goed voor de eerste oogst in het voorjaar 2020 …

In de derde week van januari liep ik door de truffelgaard. Ik hou van de openheid van januari, van het begin van een nieuw jaar. Nog niet echt iets te moeten, maar ruimte te hebben voor overdenkingen over nieuwe plannen. De gaard met de bloeiende hazelaars lag er prachtig bij. Het was zeker tien graden Celsius en voelde al als voorjaar. Iets in mij zei dat het een goed moment was om te gaan truffels zoeken. Eddy gebeld en gelukkig zei Eddy meteen: “Ik kom met Fredo!” Fredo, de truffelhond kwam zelfverzekerd de gaard binnenstappen en binnen een paar minuten begon hij al te graven. Vakkundig nam Eddie het graafwerk over. “Kijk eens , daar is ie dan”. Ik kreeg de truffel in mijn hand en liet haar even opwarmen en jawel, al snel kon ik het echte Bianchetto truffelaroma opsnuiven. En wat geweldig dat ik nu zo’n mooie karakteristieke truffelfoto met mijn eigen truffel kan maken!

Ik wilde het nieuws over de eerste truffels in mijn gaard nog stil houden en alleen met mijn naasten- familie en vrienden – delen en met mijn vakgenoten/collega’s in het buitenland. Ik ontving hartverwarmende reacties “Huge congratulations, it is amazing. I know what it feels like and you’ll must be absolutely over the moon”. Het was té leuk om stil te houden. Al snel kwam het nieuws bij Felix Wilbrink van de Telegraaf, de Gelderlander en op de ANP nieuwslijn. Felix kwam meteen naar de gaard om te snuffelen en heeft een mooi artikel geschreven. Van het één kwam het ander. Toen kreeg ik het even druk met de pers te woord staan. En het allerleukste om te horen was dat vrienden die jarenlang meegeleefd hadden, zo trots op me waren.

Zie: Filmpje van Felix Wilbrink die zelf op truffeljacht gaat (op Facebook)